فرجالله معماری، رئیس کمیسیون اقتصاد کلان اتاق ایران در یادداشتی نوشت: ریشه ناپایداری تولید، نبود هماهنگی میان حلقههای سیاستی است؛ هماهنگیای که اگر تقویت شود، مسیر تصمیمگیری را برای تولیدکننده روشن میسازد.
مسئله تولید آنجاست که سیاستها با هم سخن نمیگویند؛ هرکدام ساز خود را میزنند و فعال اقتصادی میان این چندصدایی گرفتار میشود. هنگامی که سیاست ارزی علامتی میدهد، سیاست تجاری علامتی دیگر؛ مقررات بانکی برداشت متفاوتی دارد و سیاست انرژی مسیر جداگانهای را دنبال میکند.
ریشه ناپایداری، نبود هماهنگی میان حلقههای سیاستی است؛ هماهنگیای که اگر تقویت شود، اثر سیاستها را همافزا میکند و مسیر تصمیمگیری را برای تولیدکننده روشن میسازد. بدون این همخوانی، هر سیاست پیام سیاست دیگر را کمرنگ میکند و نوسان بر محیط کسبوکار سایه میاندازد.
راه تولید پایدار، همصدایی سیاستهاست؛ اتکا بر اتاقفرمان یکپارچه، ارزیابی اثرات متقابل، تقویم پایدار سیاستی و گفتوگوی مستمر با بخش خصوصی؛ مجموعهای که که ابهام را کنار میزند و مسیر تولید را پیشبینیپذیر میکند.
منبع: اتاق ایران آنلاین
