یک کارآفرین حوزه صنایع دستی تأکید کرد که سوغات زیارت باید از یک کالای مصرفی ساده به یک دارایی فرهنگی-اقتصادی و بستری برای توسعه اشتغال پایدار و حفظ هویت فرهنگی تبدیل شود. این رویکرد، نیازمند نوآوری و پیوند استراتژیک هنر با فناوری برای شکلدهی به “برند ملی سوغات ایرانی” است.
به گزارش دنیای برند به نقل از ایسنا، نفیسهسادات سیف، مدیرعامل یک شرکت فناور در این حوزه، اظهار داشت:
“زیارت یک تجربه عمیق فرهنگی و معنوی است. اگر یادگاری از این تجربه در قالب سوغات اصیل، ماندگار و دارای ارزش سرمایهگذاری عرضه شود، علاوه بر تقویت کیفیت تجربه معنوی زائر، به توسعه فرهنگ و خلق ارزش اقتصادی کمک میشود. سوغات مدرن باید دارای سه ویژگی معنا، دوام و ارزش باشد.”
تحول برند سوغات: از تسبیح تا طلا و فناوری
صنایع خلاق در حال بازتعریف مفهوم سوغات هستند. در گذشته سوغات در اقلام مذهبی ساده خلاصه میشد، اما امروزه این صنعت به سمت تولید کالاهای فرهنگی-اقتصادی حرکت کرده است:
- نوآوری در محصول: خلق آثاری مانند تابلوها و زیورآلاتی با پایه طلا، نقره و سنگهای قیمتی که با مضامین زیارتی، خوشنویسی قرآنی یا نمادهای مشهد گره خوردهاند.
- تلفیق فناوری: شرکتهای خلاق با بهرهگیری از حکاکیهای دقیق، چاپ سهبعدی و طراحی دیجیتال، محصولاتی با ظرافت هنری بالا و در عین حال با قابلیت تولید انبوه و صادراتی تولید میکنند. این نشان میدهد که آینده صنایعدستی ایران در نوآوری و پیوند هنر و فناوری نهفته است.
طلا: یک دارایی برند دوگانه
سیف بر استفاده از فلزاتی مانند طلا تأکید ویژهای داشت: “طلا فقط یک فلز نیست، زبان اصالت و ماندگاری است. اگر در قالب آثار هنری و فرهنگی عرضه شود، تبدیل به یک سرمایه دوگانه میشود؛ سرمایهای معنوی برای زائر و اقتصادی برای جامعه.”
این استراتژی، بازار هدف را فراتر از داخل، به بازارهای نوظهور آسیای شرقی و کشورهای حاشیه خلیج فارس (به عنوان اصلیترین مشتریان محصولات تزئینی با طلا) گسترش میدهد.
ارزشآفرینی و اشتغال پایدار برند
با وجود ظرفیت سفر سالانه میلیونها زائر به مشهد، سهم صنایع فرهنگی و سوغات در این چرخه اقتصادی همچنان اندک است. تمرکز بر این صنعت میتواند:
- خلق هزاران شغل پایدار: بهویژه برای بانوان هنرمند که با ظرافت و خلاقیت خود، طراحی و تولید آثار طلا، نقره و سنگهای قیمتی را برعهده میگیرند.
- تقویت هویت ملی: تبدیل فرهنگ ایرانی-اسلامی به محصولات ماندگار، که از خام بودن سرمایه جلوگیری کرده و آن را به یک اثر هنری الهامبخش تبدیل میکند.
ایران با این اقدامات، میتواند اقتصاد زیارت را به بخشی فعال از اقتصاد فرهنگی ملی تبدیل کرده و جایگاه خود را در سطح منطقهای و جهانی ارتقا دهد.
